Budownictwo

Przed dokonaniem reperacji tynku należy uszkodzone miejsce obficie skropić wodą. Stosowanie zaprawy z samego gipsu i wody (bez domieszki piasku) powoduje, że naprawione miejsca są widoczne wskutek powiększenia się objętości twardniejącego gipsu. Zaprawa gipsowa bardzo szybko tężeje i dlatego musi być dość rzadka i przygotowana w małej porcji, wystarczającej do zalepienia kilku niewielkich dziur (np. po gwoździach). Przed przygotowaniem następnej porcji należy dokładnie usunąć stężony gips ze szpachli, deski i naczynia, w którym zaprawa była przygotowana. W nieco większej porcji można przygotować zaprawę wapienno-piaskową z domieszka gipsu; zaprawa taka tężeje w ciągu 30 min. Zaprawę wapienno-piaskową bez domieszki gipsu można przygotować w znacznie większej porcji, wystarczającej do zużycia w ciągu 2 godz. W przypadku przygotowywania podłoża pod farbę emulsyjną, nie należy do wypełniania rys lub wgłębień używać zaczynu gipsowego. Drobne uszkodzenia usuwa się szpachlówką olejno-emulsyjną do drewna i tynku lub tzw. klejową, używaną pod powłoki olejne, a wykonaną z kredy, roztworu kleju oraz pokostu. W budynkach wznoszonych z gotowych prefabrykatów wielkowymiarowych coraz częściej stosowane są betonowe płyty ścienne oraz płyty gipsowe.